Nagroda za pierwsze miejsce w konkursie "Wielki Odkrywnie Małopolski" dla najlepszej bazy noclegowej

Już po raz trzeci czytelnicy gazety Krakowskiej i interenauci zdecydowali, ze hotel Jan II znalazł się w gronie wyróżnionych baz noclegowych w plebiscycie gazety Krakowskiej Wielkie Odkrywanie Małopolski. Fantastyczne jego położenie w bliskości rezerwatu Homole sprawia, ze odwiedza go bardzo dużo turystów, którzy chcą obcować z piękną naturą i niepowtarzalnymi krajobrazami Małych Pienin. (Przypis red. Grand Prix plebiscytu otrzymało miasto Szczawnica).
Gospodarz obiektu Jan Giemza od jedenastu lat stara się poszerzać nowoczesną bazę noclegową dla turystów z całego kraju i zagranicy. Zapoczątkował ją hotel Jan I. A ostatnio powstał basen z sauną i solarium na wzór „spa”, gdzie po trudach wędrowania po atrakcyjnych szlakach turystycznych goście mogą odpocząć i nabrać sił do dalszego zwiedzania Pienin i Beskidu Sądeckiego.
-Ciszę się, że czytelnicy gazety, którą prenumeruję od wielu już lat, oddali głos na ten obiekt hotelowy,. Jest to dla mnie i moich pracowników wielkie wyróżnienie – mówi Jan Giemza.

 

Dodaje, że nie tylko nowoczesność przyciąga turystów, ale też letni szałas na Grapie. Nazwała go tak Janina Zachwieja, która wraz z mężem przy udziale Oddziału Pienińskiego Związku Podhalan przygotowywała imprezę pn. Spotkanie mędroli od ks. prof. Józefa Tischnera. Uroczystość doskonale sprawdziła się w tych warunkach. Gości byli zadowoleni, a bohaterowie książki „Historia filozofii po góralsku toczyli dysputę w podobnych warunkach, jak podczas rozmów z księdzem profesorem przy góralskich szałasach na Podhalu. Czym zaskoczy jeszcze turystów Jan Giemza, to na razie trzyma w tajemnicy. Ale już wkrótce będzie o tym słychać. Powstanie coś, co przysłuży się dla dobra i rozwoju regionu, który jest jednym z ciekawszych w Polsce. Bo - jak mówił marszałek Marek Nawara podczas uroczystego wręczania nagród i wyróżnień w Krynicy – choć przez te lata odkryliśmy szereg atrakcji dla turystów, nadal trzeba odkrywać Małopolskie.

                                                   Krzysztofie ! Drogi Przyjacielu !

   Ostatni długi wikend spędziliśmy z żoną w Hotelu Jan w Jaworkach. Małe Pieniny znają wszyscy więc ich uroku nie muszę Ci opisywać. Zwłaszcza koniec maja gdy wszystko kwitnie jest cudowny zresztą do każdej pory roku znajdziesz podobny komentarz.
Sam Hotel Jan jest pięknie położony i wkomponowany w otoczenie. Szczegóły możesz przeczytać w folderach i na stronie internetowej www.hoteljan.net.pl - wszystko prawda. Ogólnie był to bardzo mile spędzony czas. W szczegółach wygląda nieco inaczej.
Kuchnia okropna ! Nie dość że gotują bardzo smacznie, posiłki urozmaicone, porcje duże to serwują je jeszcze U-laski albo UUU-laski (U-śmiechnięte, U-przejme, U-rodziwe = jedno U-rocze). W rezultacie nie patrzysz ile jesz tylko żresz jak świnia. Kiedy się wreszcie zorientujesz, że było za dużo machasz ręką, bo jesteś przecież w górach. Wszystko spalisz. Ale, ale! Do wycieczek w góry musi być - zwłaszcza dla ceprów - odpowiednia pogoda. W Hotelu Jan z pogodą jest jakoś dziwnie. Albo za ciepło, albo za chłodno, albo za mało słońca, albo za dużo słońca, albo leje deszcz, albo pewnie będzie padać, albo ...... Za to na miejscu masz basen, jacuzzi w budynku i na zewnątrz (sama rozkosz), saunę suchą i parową, komorę solną, gabinet masażu, bilard, ping-pong, kącik internetowy, drink bar i salon fryzjerski (na wypadek gdybyś uznał, że recepcja to za mało) a wszystko to po to żebyś sam doszedł do wniosku, że góry nie zając! Nie uciekną. Będą tu jak przyjedziesz jeszcze raz, jeszcze raz, jeszcze raz, jeszcze raz, jeszcze raz, jeszcze raz....
Drogi Przyjacielu ! Jeżeli nie zaliczyłeś z wysoką lokatą kursu asertywności to jeszcze przed wyjazdem do Hotelu Jan zamów wizytę u specjalisty od uzależnień. Być może coś Ci to pomoże. Inaczej przed wyjazdem z Jaworek zarezerwujesz następny pobyt, oczywiście żeby z bliska zobaczyć Homole, Wysoką i widoki na Pieniny i pasma Beskidu Sądeckiego. Następnym razem trafisz na odpowiednią pogodę, czego Ci z całego serca życzę.

Pozdrawiam.
Jan Maurer


                      

            ULUBIONY    TEKST   GOŚCI   NASZEGO   HOTELU
 

Przechodź spokojnie

Przez hałas i pośpiech i pamiętaj

Jaki spokój można znaleźć w ciszy.

O ile to możliwe, bez wyrzekania się siebie,

Bądź na dobrej stopie ze wszystkimi

Wypowiadaj swą prawdę jasno i spokojnie

I wysłuchaj innych, nawet tępych i nie świadomych.

Oni też mają swoją opowieść..

Unikaj głośnych i napastliwych, są udręką ducha.

Porównując suę z innymi, możesz stać się próżny

Lub zgorzkniały, zawsze znajdziesz

Gorszych i lepszych id siebie.

Niech twoje osiągnięcia, zarówno jak i plany

Będą dla ciebie źródłem radości.

Wykonuj swoją pracę z sercem.

I wszędzie życie jest pełne heroizmu.

Jakkolwiek byłaby skromna;

Ją jedynie posiadasz w zmiennych kolejach losu.

Bądź ostrożny w interesach,

Na świecie bowiem pełno oszustwa.

Niech ci to jednak nie zasłoni prawdziwej cnoty.

Wielu ludzi dąży do wzniosłych ideałów

Bądź sobą, zwłaszcza nie udawaj uczucia,

Ani nie podchodź cynicznie do miłości,

Albowiem wobec oschłości i rozczarowań

Ona jest wieczna jak trawa.

Przyjmuj spokojnie co ci lata doradzają,

Z wdziękiem wyrzekając się spraw młodości.

Rozwijaj siłę ducha, aby mogła cię ochronić

W nagłym nieszczęściu.

Nie dręcz się tworami wyobraźni.

Wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności.

Obok zdrowej dyscypliny bądź dla siebie łagodny.

Jesteś dzieckiem wszechświata, nie mniej niż gwiazdy.

Masz prawo być tutaj.

I czy to jest dla ciebie jasne czy nie,

Wszechświat jest bez wątpienia na dobrej drodze.

Tak więc żyj w zgodzie z Bogiem

Czymkolwiek się trudnisz i jakiekolwiek są twoje pragnienia

W zgiełku i pomieszaniu życia, zachowaj spokój ze swą duszą.

Przy całej złudności i znoju i rozwianych marzeniach,

Jest to piękny świat.

Bądź uważny. Dąż do szczęścia.

Desiderata została napisana przez Maxa Ehrmanna (1872+1945) w 1927 roku. Według
 niektórych źródeł, tekst ten został znaleziony w St. Paul's Church w Baltimore w 1692 roku

Panie, Ty wiesz lepiej aniżeli ja sam, że starzeje się i pewnego dnia będę stary...

...zachowaj mnie od zgubnego nawyku myślenia, że muszę coś powiedzieć na każdy temat i przy każdej okazji.

...odbierz mi chęć prostowania każdemu jego ścieżek.

...uczyń mnie poważnym, a nie ponurym, uczynnym, lecz nie narzucającym się.

Szkoda mi nie spożytkować do końca wielkich zasobów mądrości jakie posiadłem, ale Ty wiesz, Panie, że chciałbym na koniec zachować paru przyjaciół...

...wyzwól mój umysł od niekończącego brnięcia w szczegóły i daj mi skrzydła, abym w lot przechodził do rzeczy.

...zamknij mi usta w przedmiocie mych cierpień i niedomagań: w miarę jak ich przybywa, rozkosz wyliczania ich staje się z upływem lat coraz słodsza.

Nie proszę Cię o łaskę rozkoszowania się opowieściami o cudzych cierpieniach, ale... daj mi cierpliwość znoszenia ich.

Nie śmiem Ciebie prosić o lepszą pamięć, ale... proszę o większą pokorę i mniej niezachwianą pewność, gdy wspomnienia moje wydadzą się sprzeczne z cudzymi.

Użycz mi chwalebnej nauki, że czasami mogę się mylić.

Zachowaj mnie w miarę miłym dla ludzi: nie chcę być świętym – z niektórymi z nich doprawdy trudno wytrzymać – ale zgryźliwi starcy to jedno ze szczytowych osiągnięć szatana.

Daj mi zdolność dostrzegania dobrych rzeczy w nieoczekiwanych miejscach i zalet w niespodziewanych ludziach.

I daj mi, Panie, łaskę mówienia mi o tym.

Modlitwa komandora,

tekst nieznanego autora,

przekład anonimowy z jęz. angielskiego